Nora …
altijd heel alert om een beetje gedroogd brood te krijgen!
Category: onze ezels (Page 3 of 3)
Ik zie heel wat berichten op facebook passeren dat 8 mei ‘World Donkey Day’ is.
Moeilijk om te achterhalen waar dit vandaan komt, of welke organisaties dit initiatief ondersteunen.
Ik denk dat het onze ezels worst zal wezen of het nu wereld ezeldag is of niet, maar als een beetje extra aandacht voor ezels misschien het lot van de honderduizenden (werk)ezels wereldwijd kan verbeteren, waarom niet.
Voor deze gelegenheid dan ook een fotootje van Nora. Ze krijgen alvast een extra knuffel vandaag.
Vorige week is de hoefsmid langsgekomen om de hoeven van de ezels bij te werken. Zelf krabben we regelmatig het vuil uit de hoeven, maar om de hoeven echt bij te knippen en bij te vijlen, doen we een beroep op hoefsmid Rik. Hij kan dan ook grondig nakijken of er geen infecties of zwakke plekken zijn.
Onze ezels zijn het nu al goed gewoon om aan hun hoeven te laten werken. Ze blijven mooi staan en geven gewillig hun voetje wanneer we dat vragen. Alleen Jerome vindt dat het allemaal wat te lang duurt en kan dan wel ns tegenstrubbelen. Vandaar dat hij dan ook eventjes vastgebonden staat.
Ze vinden het ook best wel interessant en assisteren de hoefsmid graag: door in zijn materiaal te knabbelen, hun hoofd op zijn schouder te leggen, de hoeven van de anderen te inspecteren, …
Afhankelijk van de ondergrond waarop de ezels lopen, en de sterkte van hun hoeven, worden de hoeven best gemiddeld zo’n 2 tot 3x per jaar bijgewerkt. Als de ezels enkel op zachte ondergrond lopen, of zwakke hoeven hebben kan het zijn dat dat vaker moet gebeuren. Wanneer ze vaak op harde ondergrond lopen, slijten de hoeven al wat meer vanzelf af.

Petoet & Nora
In de winter geven we de ezels regelmatig een portie wilgentakken. Het houdt hen bezig, en het is goed voor hun vertering (zie de pagina wilgen).
Als we zelf onze wilgen niet snoeien, kijken we in de omgeving waar er wilgen worden gesnoeid, en vragen we of we de takken mogen meedoen. Dan gaan we een paar ladingen halen. Zij zijn blij van het snoeisel af te zijn (want meestal steekt men het fijne snoeisel toch gewoon in brand op het veld) en wij zijn blij dat we een lading takken hebben voor de ezels.
De kleine takjes eten ze volledig op. Van de grotere takken pellen ze de bast af, die ze met veel plezier opknabbelen.
Wat overblijft zijn gepelde takken van meer dan een duim dik. We verzamelen de overschot op een hoop. In de lente verzagen we die gepelde takken dan in stukjes van +/- 40 cm, en stapelen ze in bakjes in het houtkot. Die gedroogde takken zijn ideaal om dan tijdens de volgende winter te gebruiken als aanmaakhout voor de houtstoof.
De winter heeft lang op zich laten wachten, maar is nu toch gearriveerd. Bij ons (voorlopig toch nog) zonder sneeuw.
De ezels hebben dan wel een wintervacht, maar hebben zeker beschutting nodig tegen de kou. Ze hebben best een stal die je kan afsluiten.
Tijdens de winter steken wij de ezels sowieso ‘s nachts binnen. Meestal rond 18-19uur. Ze gaan makkelijk binnen omdat ze weten dat ze dan hooi en of stro krijgen (en soms nog een snackje). Met zo’n vrieskoude (en ook bij storm en veel wind) doen we dan ‘s nachts ook de bovenste staldeur volledig dicht. Ook regelmatig vers water voorzien!
Recente reacties